Jezioro w wysokich Alpach.

Poszliśmy z Robertem na krótką przechadzkę – wędrówką tego nie nazwę, bo było to tylko kilka kilometrów… jednak widoki były niesamowite! 🙂
Tak zaczęliśmy spacer nad wysokogórskim jeziorem!

Potem doszliśmy nad wodospad. Zeszliśmy ze szlaku, ale mimo kilku poślizgów – udało się zrobić zdjęcia! 🙂

Przeszliśmy jeszcze kawałek podziwiając ośnieżone szczyty gór (musiały mieć ponad 2000 metrów), a potem zaczęliśmy wracać drugą stroną cudownego jeziora.
Read more

Simple life.

Rozmawiam z miejscowymi; pytam o wszystko. Uśmiechają się słysząc moje pytania i odpowiadają… Oczywiście, że jesteśmy szczęśliwi. Simple life – proste życie.

Dotarłem na cudowną plażę. Słońce grzeje, lecz nijak to porównać do polskiego słońca – tu naprawdę ma MOC.
Wziąłem sprzęt i chwilę później dryfuję na powierzchni krystalicznie czystej wody, podziwiając rybki w kolorach “gdzie jest Nemo”. Mija godzina, może więcej, a ja pełen zachwytu wychodzę z wody.
Siadam na kawałku bambusa leżącym nieopodal i witam się z rybakiem, który właśnie postanowił usiąść obok mnie.
Ma 35+ lat, żonę i córkę chodzącą do szkoły. Pytam go, co robił przed chwilą? – bo widziałem, że przed momentem piłowali jakieś kawałki drewna w cieniu kokosowych palm. Odpowiada: NIC. Rozmawiałem z kolegami.
Rozmawiamy o pogodzie, słońcu i niebiańskim kolorze wody. Pytam go, czy jest szczęśliwy?
Oczywiście, że jestem szczęśliwy – gdy jestem głodny, biorę łódkę i płynę, by złapać ryby. Gdy potrzebuję pieniędzy, jeżdżę tricyklem (motocyklowa mini taksówka). A poza tym… poza tym to przez większość czasu siedzę z kolegami robiąc zupełnie nic.
Słucham jego słów i zamyślony wpatruję się w bezkres morza.

Jest gorąco przez cały rok. Żadnych ubrań zimowych, żadnego ogrzewania domu i ścian w systemie 24 cm suporexu i 10 cm styropianu. Owoce zbierasz non stop, bo przyroda jest tu w pełnym rozkwicie. Możesz spać na ziemi, kawałku betonu czy czymkolwiek chcesz. Czasem przydaje się tylko kawałek dachu…
Słońce, morze, czyste powietrze.

Simple life – proste życie.
A piszę to, siedząc tu:

Filipiny 2017.

TO BEGIN, BEGIN.

Słowa, które usłyszałem będąc w Norwegii. Czyż może być coś genialniejszego w swej prostocie? 🙂

Jestem w Genewie – po raz kolejny Wszechświat wskazał mi ‘kropki’, które ja tylko połączyłem. On to pięknie ustawia, ja przesuwam się jedynie po wyznaczonym torze – robiąc to, co najważniejsze.
AKCJA.
Bez niej – nic się nie zmienia.

0 16:00 wylot do Kuwejtu, i przesiadka do Manili. Hallelujah!

Jeden z moich ulubionych cytatów, o podróżach traktujący:
„Podróżowanie jest brutalne. Zmusza cię do ufania obcym i porzucenia wszelkiego co znane i komfortowe. Jesteś cały czas wybity z równowagi. Nic nie należy do ciebie poza najważniejszym – powietrzem, snem, marzeniami, morzem i niebem.” Cesare Pavese

Życie jest piękne.

Odkryłem dziś magię podróżowania grupą motocykli/stów. Pojechaliśmy w krótką, stupięćdziesięcio kilometrową trasę, siedmioma maszynami. Piękna sprawa. Zacieszałem jak dzieciak, który ma zabawkę w ręku. Ja miałem pod sobą 😀

Wracaliśmy przez Włocławek, przeprawa przez tamę. Gdy zobaczyłem Wisłę, skąpaną w świetle zachodzącego słońca – przypomniało mi się, jak to było, gdy w takiej scenerii kończyłem całodzienne wiosłowanie. Ale to były jaja! Ale to było…!
Każdy zakręt rzeki był inny, każdy metr, kilometr, każdy jej fragment. Wsiadałem w swoją dmuchaną łajbę i machałem wiosłami, licząc niezmiennie, że jeszcze dziś, jeszcze tego dnia nie zginę… że nadal przygoda trwać będzie. I trwała! Dwadzieścia jeden dni dzikiej jazdy po zakolach rzeki. Po mieliznach, gęstych krzakach i pełnych błota brzegach.
Uwielbiałem chwilę, gdy stałem na brzegu Wisły, gdzieś pośrodku niczego i niemo wpatrzony w jej nurt, zastanawiałem się: co dalej? gdzie dopłynę, kogo poznam? co mnie w ogóle czeka?!
Wskakiwałem w ponton, a potem odpychałem się od brzegu i, po raz kolejny, adrenalina buzowała w żyłach. Nurt wielkiej rzeki, i ja – w małym pontoniku.
Jazda bez trzymanki!
Życie. Ach, życie.
Niesamowita przygoda, z której możemy czerpać garściami.

Pamiętajmy tylko, że mamy z niego tyle, ile sami sobie weźmiemy. I-ha! JUST DO IT!